تبليغاتX
مهر بیکران

ای مهر بیکران بیا که بی تو ...

بيا كه بى‏تو نه سحر را لطافتى است و نه صبح را صداقتى؛ كه سحر به شبنم لطف تو بيدار مى‏شود و صبح به سلام تو از جا بر مى‏خيزد.

بيا كه بى‏تو آينه‏ها، زنگار غربت گرفته‏اند و قطار آشنايى‏ها، فرياد غريبى مى‏كشد، هيچ كس حريم اطلسى‏ها را پاس نمى‏دارد و بر داغ لاله‏ها مرهم نمى‏گذارد. بيا كه بى‏تو قنوت شاخه‏ها، اجابتى جز غروب تلخ خزان ندارد.

ای مهر بیکران بيا كه بى‏تو كدام دست مهر، سرشك غم از ديدگان يتيمان بر مى‏گيرد؟ و كجاست آغوش مهربانى كه دل‏هاى زخمى را به ضيافت ابريشمى بخواند.

 

بيا كه بى‏تو آسمان دلم اسير تيرگى هاست و هرگز ستاره اميد در برج اقبال، رحل خوش بختى نمى‏افكند.

 

اى آبِ آب، رودخانه‏ها عطش ديدار تو را دارند و در بستر انتظار به سوى درياى ظهور تو شتابان‏اند.

قامتى به استوارى كوه، دلى به بى‏كرانگى دريا، طراوتى به لطافت سبزينه‏ها، سينه‏اى به فراخى آسمان‏ها و صميميتى به گرمى خورشيد بايد تا تو را خواند و كاروان دل‏ها را به منزلگاه اميد كشاند. اين همه را كه اندكى بيش نيست، از دل شكسته‏ترين منتظران تاريخ دريغ مدار، كه ظهور تو اجابت دعای ماست.  

                                             

امام زمان علیه السلام :

« ما در مراعات حال شما کوتاهی نمی کنیم ویادتان را از خاطر نمی بریم.»

                                                                               احتجاج طبرسی، ج2، ص 598

 

حضرت امام صادق (ع) به واسطه ی پدران بزرگوارش از  امام سجاد(ع) نقل می کند که فرمود:

از آن هنگام که خداوند آدم را آفرید، زمین از حجت خدا خالی نبوده است. خواه آن حجت آشکار و شناخته شده باشد یا پنهان و پوشیده. و زمین تا زمانی که ساعت قیامت بر پا شود از حجت خدا خالی نخواهد ماند و اگر جز این بود، خداوند عبادت نمی شد.

                                                                      کمال الدین ص 207 باب 21 بخشی از حدیث 22

 

امام رضا علیه السلام :

« امام دلیل و راهنماست برای هدایت.»

                                                                                          اصول کافی، کتاب الحجه،          

                                                                              باب نادرجامع فی فضل الامام و صفاته، ح1

 

+  نوشته شده توسط دل تنگ در 21:3 . سه شنبه بیست و سوم آبان 1385 |     


فلسفه غیبت امام زمان(ع)

باید توجه داشت که به طور کلی فلسفه و حکمت اصلی غیبت بر ما پوشیده است و این از رموز الهی است. ولی یکی از علل مهم غیبت که می توان نام برد، امتحان مسلمانان است و این نکته که غیبت امام زمان (ع) زمینه ای برای آزمودن مردم است که چه کسانی ایمان دارند؟ روایتی است از حضرت محمد (ص) که فرمودند:

«برای قائم ما غیبتی خواهد بود که خدا با آن مومنان و افراد با ایمان را می آزماید و کفر پیشگان را هلاک می سازد. همانا این غیبت یکی از اسرار الهی و رموز ربانی است که سبب و حکمت آن از نظر بندگان پوشیده است، بنابر این از تردید و دودلی در آن بپرهیز! که همانا شک در کار خدا، خود نوعی گمراهی وکفر ورزی است.»                                                              کما الدین، ج1، صفحه 287

علت دیگر حفظ حضرت ولی عصر(ع) از خطرات جسمانی از ناحیه دشمنان و عدم بیعت با ستمکاران است. در توقیعی خود حضرت مهدی(ع) می قرمایند:

«و اما سبب غیبت ... همانا هیچ یک از پدران من (ائمه اطهار) نبودند که بیعت و پیمان یاغیان ستمگر زمانشان در گردنشان نباشد و حال اینکه من به هنگام رستاخیز قیام خواهم کرد و هیچ قرار و مداری با هیچ یک از گردنکشان نخواهم داشت. »                                          کمال الدین، ج2،صفحه 485

ودلیل دیگر آمادگی جهانی برای پذیرش اسلام و محو سلطه ی مستکبرین  است.

امام زمان(ع) فرمود:

«من در زمان ظهورم، در حالی قیام می کنم که بیعت و پیمان هیچ طاغوتی بر گردنم نیست.»    

                                                                                                     منتخب الاثر، صفحه 267

 

                                    

                                     

                                                  زمان با نام تو پیوند خورده ست

                                            زمین بی روی تو سرد است، مرده ست

                                                 بتاب ای آفتاب از مشرق عشق

                                                خدا ما را به دست تو سپرده ست

 

+  نوشته شده توسط دل تنگ در 18:39 . سه شنبه شانزدهم آبان 1385 |     


وظایف منتظران (2- پیروی از امام زمان(عج) )

از ابعاد مهم انتظار، عمل به آیین و آداب امام عصر(عج) است. هر کس که خود را شیعه می داند باید با این کار آن حضرت را خشنود سازد و در تحقق آرمان و هدف او بکوشد.

امیرالمومنین(ع) بر فراز منبر کوفه فرمود:

«خدایا، به راستی که ناگزیر زمینت را حجتی از جانب تو بر آفریدگانت باشد که آنان را به سوی دینت هدایت کند و علم تو را به آنان بیاموزد تا که حجتت باطل نشود و پیروان اولیایت پس از آنکه به واسطه ی او هدایتشان فرمودی، گمراه نشوند. و به آن حجت یا آشکار است و فرمانبرداری نشود، یا پنهان است و در حال انتظار. اگر شخص او در زمان هدایت مردم غایب شود، علم و آدابشان در دلهای مومنان ثابت باشد و آنان بدان عمل کنند.»                                                  کمال الدین 1/302

امام صادق(ع) می فرماید:

«براستی صاحب این امر را غیبتی باشد. پس (در آن زمان) بنده باید از خدای پروا کند و دین خود را محکم نگاه دارد.»                                                                          کافی 1/235 و 236

«هر که دوست دارد از یاران قائم ما باشد، باید انتظار کشد و از گناه پرهیز کند و بر اخلاقی نیکو باشد در حالی که منتظر است. پس اگر چنین کسی پیش از قیام قائم در گذرد، او را پاداشی باشد مثل پاداش کسی که قائم ما را درک کرده باشد. پس کوشش کنید و انتظار کشید؛ که گوارایتان باد ای گروه مورد رحمت! »                                                                          غیبه النعمانی /200

صبحگاه جمعه ها

آفتاب یاد تو، ز « ندبه» های ما طلوع می کند.

آنکه شب، پس از دعا

با سرود اشتیاق و نغمه ی امید، خواب رفته است،

روز را به شوق دیدنت شروع می کند.

ای تو معنی امید و آرزو!

عشقهای پاک ، در میان خنده ها و گریه های عاشقان

پیش عصمت الهی ات خضوع می کند.

 

+  نوشته شده توسط دل تنگ در 20:6 . سه شنبه نهم آبان 1385 |     


پدر دلسوز

روایت است که شب، هور چون نمی تابد

و شب بهانه برای سحر نمی یابد

و بعد خفتن خلق مه که می تابد

امام عصر(عج) دعا میکند، نمی خوابد

درست نیست که اشک از دو دیده اش بارد

دعا کند سر انگشتها فرا دارد

غم من و تو به قلب شکسته بسپارد

برای بخشش ما سر به خاک بسپارد ...

 

 

از سید ابن طاووس نقل است که شبی سحرگاه در سرداب مطهر، از امام عصر (عج) شنید که آن حضرت در دعای خود چنین گفته اند:

« پروردگارا ! شیعیان ما از پرتو انوار ما خلق شده اند و از بقیه طینت ما آفریده شده اند و گناهان زیادی را با اتکاء بر محبت ما و ولایت ما انجام داده اند، پس اگر آن گناهانی که بین تو و آنهاست از آنها چشم پوشی فرما چون ما راضی شدیم، و آنچه در بین خود انجام داده اند نبز بین آنها اصلاح فرما و از خمس ما جبران نما و آنان را وارد بهشت گردان و از آتش دوری کن و میان آنان و دشمنان ما در غضب خود جمع نفرما. »                                                       بحار الانوار 53/302، ح 55

 

امام رضا (ع) می فرماید:

« امام انیسی است رفیق، پدری است دلسوز، امام آن برادری است که چون دو نیمه ی خرما بهم متصل باشند، و امام آن مادر مهربانی است که به فرزند خُردش محبت می کند، و امام پناه مردم در واقعه ی هولناک است.»                                              اصول کافی 1/200

 

+  نوشته شده توسط دل تنگ در 18:53 . چهارشنبه سوم آبان 1385 |